ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္တြင္ ပုစြန္ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းအတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ေစရန္ တူးေဖာ္ထားသည့္ တာေဘာင္ေပၚတြင္ ေတြ႔ရေသာ ေဒသခံတစ္ဦး။

(ဓာတ္ပံု - ေအာင္ၿငိမ္းခ်မ္း/Myanmar Now) 

ေရးသားသူ - ေအာင္ၿငိမ္းခ်မ္း/Myanmar Now

ဇူလုိင္ ၁၃ ရက္၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္ (DMG) ။   ။    က်ာက္ျဖဴ၊ ရခိုင္ျပည္နယ္ (Myanmar Now) - ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္၊ ပန္းဒူမ ေက်းရြာဝန္းက်င္တြင္ ေရအျပည့္ ဖံုးလႊမ္းေနသည့္ လယ္ကြင္းမ်ားႏွင့္ ပုစြန္ကန္မ်ားကိုေတြ႕ရသည္။ ပင္လယ္ဒီေရကလည္း က်ဳိးပ်က္ေနေသာ တာေဘာင္မ်ားၾကားမွ ဝင္ထြက္ေနသည္။

၂ဝ၁ဝ ဂီရိမုန္တုိင္းက တာတမံမ်ား၊ ပုစြန္ကန္မ်ားကို အႀကီးအက်ယ္ ဖ်က္ဆီးထားရာ အျခားေနရာ အမ်ားအျပားတြင္ ျပန္လည္ျပဳျပင္ၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း ေက်ာက္ျဖဴ၊ ငန္းကြ်န္းတြင္မူ မူလအေျခအေနသို႔ ျပန္ေရာက္ႏိုင္ျခင္း မရွိေသးေပ။

တာေဘာင္မ်ား မျပင္ဆင္ႏိုင္ေသးသျဖင့္ ကြ်န္းေပၚရိွ ေက်းရြာမ်ား၏ စားဝတ္ေနေရး ထိခိုက္ေနသည္ဟု  ေက်ာက္ငူေက်းရြာအုပ္စု အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးသိန္းျမင့္ကဆိုသည္။

“ စပါးလည္း စုိက္လို႔မရ၊ ပုစြန္ေမြးျမဴေရးလည္း လုပ္လို႔မရေတာ့ ပင္လယ္ျပင္ကိုပဲအားျပဳၿပီး တစ္ေန႔ရွာ တစ္ေန႔စားပဲ ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။ ” ဟု ပန္းဒူမေက်းရြာတြင္ ပုစြန္ေမြးျမဴသည့္ ဦးသိန္းျမင့္ကေျပာသည္။

ခရိုင္အတြင္းရိွ အျခားေသာ ေနရာမ်ားတြင္လည္း ကန္အေရအတြက္ေလ်ာ့နည္းလာရာ ပုစြန္ကန္ ၁၈,၁၁၈ ဧကရွိခဲ့ရာမွ ယခုအခါ ထိုပမာဏ၏ ေလးပံုတစ္ပံုခန္႔သာရွိေတာ့သည္ဟု ေက်ာက္ျဖဴခရိုင္ ငါးလုပ္ငန္းဦးစီးဌာနထံမွသိရသည္။

ငန္းကြ်န္းရိွ ပုစြန္ကန္ ၇၅ ခုအနက္ လုပ္ငန္းလည္ပတ္ေနသည္မွာ ၅ ကန္သာ ရွိေတာ့သည္။ ကန္ပ်က္မ်ား ျပန္လည္တူးေဖာ္ျခင္္း၊ ပုစြန္သားေပါက္ ဝယ္ယူျခင္းစသည့္ ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္း ျပန္လည္နာလန္ထူေရး လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ နည္္းပညာႏွင့္ အရင္းအႏွီးမ်ားလိုအပ္ေနသည္ဟု ေဒသခံတို႔ကေျပာသည္။

ပုစြန္ေမြးကန္ ဆယ္ယူျခင္း

ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္မွ ပုစြန္ကန္အမ်ားစုသည္ သားေပါက္ႏွင့္အစာ ထည့္သြင္းရန္မလိုေသာ ပင္လယ္ဒီေရ အထုတ္အသြင္းလုပ္သည့္ သဘာဝနည္းျဖင့္္သာေမြးျမဴခဲ့ၾကသည္။

သဘာဝနည္းကိုစြန္႔ခြာၿပီး ပံုစံသစ္ျဖင့္ ေမြးျမဴေရးအတြက္ နည္းပညာလိုအပ္ခ်က္ကို အစိုးရကသာမက ႏိုင္ငံတကာအဖဲြ႔မ်ားကလည္း ေဒသတြင္းေနရာအမ်ားအျပားတြင္ ကူညီေပးလ်က္ရိွသည္။

ရခုိင္ေဒသ ၿမဳိ႕သံုးၿမဳိ႕ရိွ ရြာသား ၁၂ဝ ခန္႔ကို ပုစြန္ေမြးျမဴေရး၊ ရႊံဂဏန္းအသားတုိးေမြးျမဴေရး အပါအဝင္ စိုက္ပ်ဳိးေရး၊ ေမြးျမဴေရးသင္တန္းမ်ား ေပးၿပီး ေလ့က်င့္ေပးခဲ့ရာ ထိုေဒသမ်ားတြင္ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္လည္း ပါဝင္သည္ဟု ႏိုင္ငံတကာ စီမံကိန္းတစ္ခုျဖစ္သည့္ အသက္ေမြး ဝမ္းေက်ာင္းမႈႏွင့္ စားနပ္ရိကၡာ ဖူလံုေရး ရန္ပံုေငြအဖြဲ႔၏ ၂ဝ၁၅ ႏွစ္ပတ္လည္ အစီရင္ခံစာတြင္ေဖာ္ျပထားသည္။

ေက်ာက္ျဖဴခရိုင္ငါးလုပ္ငန္းဦးစီးဌာန ဦးစီးမွဴး ဦးထြန္းသိန္းက ေဒသခံတို႔ လိုအပ္လွ်င္ နည္းပညာ အကူအညီ ေပးမည္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာက္ျဖဴ သားေဖာက္စခန္းတြင္လည္း ပုစြန္သားေပါက္ ေရာင္းခ်ေပးေနသည္ဟု ေျပာသည္။

ပုစြန္ကန္တစ္ကန္လွ်င္ ဧက ၃ဝ မွ ၅ဝဝ ခန္႔အထိ ရိွသည္။ ေနရာက်ယ္ဝန္းၾကသကဲ့သို႔ ျပန္လည္ ဆယ္ယူ ျပဳျပင္ရန္မွာလည္း အရင္းအႏွီးႀကီးလွသည္။ ျပန္လည္ဆယ္ယူလုပ္ကိုင္သူမ်ားထဲတြင္ ဧက ၄ဝဝ ခန႔္ က်ယ္ဝန္းေသာ ကန္ကို ပိုင္ဆိုင္သည့္ ေဒသခံ ဦးတင္ျမလည္းပါဝင္သည္။

ဦးတင္ျမက ေက်ာက္ျဖဴ-ရန္ကုန္ကားလမ္းအနီးရွိ ကန္ကိုဆယ္ယူရန္အတြက္ သိန္း ၃ဝဝ နီးပါး ကုန္က်ခဲ့ေၾကာင္းေျပာသည္။

ေက်ာက္ငူေက်းရြာမွ ပုဇြန္ကန္လုပ္ငန္းရွင္ ဦးဘစုတင္က ဧက ၂ဝဝ ဝန္းက်င္ ပုစြန္ကန္ ျပင္ဆင္စရိတ္အတြက္ အိမ္ကို ဘဏ္တြင္ေပါင္နွံၿပီး ေငြေခ်းခဲ့သည္ဟုဆိုသည္။  

“အဓိက အခက္အခဲကေတာ့ ပုစြန္ကန္ဆယ္ဖို႔ပဲ။  လုပ္အားခက တအားေစ်းႀကီးတယ္” ဟု ဧက ၁၅ဝ နွင့္ ဧက ၂ဝဝ က်ယ္ဝန္းေသာ ပုစြန္ကန္ႏွစ္ခုကို လုပ္ကိုင္ေနသူ ဦးဘစုတင္ကေျပာသည္။

ကန္ဆယ္ယူျခင္းအတြက္ အလုပ္သမားခ တစ္ေန႔  ၅,ဝဝဝ ခန္႔ ေပးရေၾကာင္း၊  စက္ယႏၱရားငွားရမ္း တူးေဖာ္ျခင္းက လုပ္ငန္းတြင္က်ယ္ၿပီး ပိုမိုတြက္ေျခကိုက္ေၾကာင္း ဦးဘစုတင္ကရွင္းျပသည္။ ဘက္ဟိုးဟု ေခၚၾကေသာ စက္ယႏၱရားငွားရမ္းခမွာ ၁ နာရီလွ်င္ က်ပ္ ၉ဝ,ဝဝဝ ျဖစ္သည္။ 

ေမြးကန္ကို ႏွစ္ႏွစ္လွ်င္တစ္ႀကိမ္ ဆယ္ယူျခင္းကဲ့သို႔ေသာ မြမ္းမံထိန္းသိမ္းမႈ ျပဳလုပ္ရေၾကာင္း၊  သို႔မဟုတ္ပါက ကန္ေျမပ်က္စီးၿပီး ပုစြန္ အထြက္ႏႈန္းလည္း ေလ်ာ့က်တတ္ေၾကာင္းသိရသည္။ ေျမအမ်ဳိးအစားကလည္း အေရးႀကီးသည္ဟု ငါးလုပ္ငန္းဦးစီးဌာန ခရိုင္ဦးစီးမွဴး ဦးထြန္းသိန္းကေထာက္ျပသည္။

“သူက ႏုန္းရႊံ႕ေစးေျမကို အႀကိဳက္ဆံုးပဲ။ ရႊံ႕ေစးေျမမွ ပိတ္ထားလို႔၊ ေလွာင္ထားလို႔ခံတာေလ။ ေက်ာက္ျဖဴက ရႊံေစးေျမေတြ ရွိေပမယ့္ သဲေျမျဖစ္တာမ်ားေတာ့ မုိးရြာရင္ေရဆင္းသြားေရာ” ဟု ခရိုင္ဦးစီးမွဴးက ရွင္းျပသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ရက္ပိုင္းအတြင္းက ေက်ာက္ျဖဴ-ရန္ကုန္လမ္းအနီးရိွ  ဧက ၄၀၀ က်ယ္ေသာ ပုစြန္ကန္ကို ျပန္လည္ ျပဳျပင္ျခင္း မျပဳမီ ေတြ႔ရစဥ္။

(ဓာတ္ပံု - ေအာင္ၿငိမ္းခ်မ္း/Myanmar Now) 

ေဒသခံတို႔၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္

သဘာဝအတို္င္းေမြးျမဴသည့္ နည္းလမ္းကို အသံုးမျပဳပါက ကန္ဆယ္ယူသည့္ ကုန္က်စရိတ္အျပင္ သားေပါက္ႏွင့္အစာ ဝယ္ယူေရးစရိတ္မ်ားရိွလာသည္ဟု ေက်ာက္ငူေက်းရြာမွ ဦးဘစုတင္ကေထာက္ျပသည္။

“ေလာေလာဆယ္ေတာ့ သဘာဝနည္းအတုိင္းပဲ ေမြးႏိုင္ေသးတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔မွာ အရင္းအႏွီး မ်ားမ်ားစားစားမွမရွိတာ” ဟု ဦးဘစုတင္ကဆိုသည္။

ပန္းဒူမေက်းရြာမွ ဦးသိန္းျမင့္ကလည္း “ေငြမရွိလို႔”  သားေဖာက္ေမြးျမဴေရး မလုပ္ႏိုင္ရျခင္းျဖစ္သည္ဟုု ဆုိသည္။  

ပုစြန္ကန္မ်ား ျပန္လည္နာလန္မထူႏုိင္ရသည့္ အေၾကာင္းအရင္းမ်ားထဲတြင္ သားေပါက္၀င္ေရာက္မႈ ေလ်ာ့နည္းလာျခင္းလည္းပါဝင္သည္ဟု ေထာက္ျပသူမ်ားအနက္တစ္ဦးမွာ ပုစြန္ကန္ပိုင္ရွင္ ဦးတင္ျမျဖစ္သည္။

“ကန္ထဲကို သားေပါက္ဝင္တာ အရမ္းနည္းလာတယ္။ အရင္ကထက္ကို နည္းလာတာ။ အဲဒီေတာ့ ဖမ္းတဲ့ အခါမွာလည္း နည္းနည္းပဲ ရေတာ့တာေပါ့” ဟု ဦးတင္ျမကဆုိသည္။

သူ၏ ဧက ၄ဝဝ ကန္ကိုဆယ္လွ်င္ ပုစြန္ပိႆာ ၉ဝဝ နီးပါး ရခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခါ ၁၅ဝ ခန္႔သာ ရႏိုင္သည္ဟု ဦးတင္ျမကဆုိသည္။ က်ားပုစြန္တစ္ေကာင္လွ်င္ သံုးက်ပ္သားခန္႔ရွိရာမွ ၂ က်ပ္သားခန္႔သာ ရိွေတာ့သည္ဟု သူကဆက္ေျပာသည္။

ဤသို႔ျဖင့္ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္၏ က်ယ္ျပန္႔ေသာကမ္းရိုးတန္းေပၚတြင္တည္ရိွၿပီး မုန္တိုင္းႏွင့္ ေရႀကီးမႈဒဏ္ကို အတားအဆီးမရိွ ရင္ဆိုင္ရသည့္ ဤေဒသမွ ေမြးျမဴေရးသမားမ်ားသည္ ရင္းႏီွးေငြမရိွပါက ပုစြန္ကန္တို႔ကို ပစ္ထားၾကရသည္။ ဆားငန္ေရ ႏွစ္ရွည္လမ်ား အဝင္အထြက္ ရိွေနေသာေၾကာင့္ စပါးစုိက္ရန္လည္း မျဖစ္ႏိုင္ေသးေပ။

ေဒသခံတို႔သည္ ဂဏန္းေထာင္၊ ငါးဖမ္းအလုပ္မ်ား လုပ္ကိုင္ေနၾကခ်ိန္တြင္ ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းအတြက္ ေခ်းေငြ၊ ေထာက္ပံ့ေငြအစီအစဥ္မ်ား ဤေဒသသို႔ ေရာက္လာႏိုင္ေခ်ရိွသည္ဟု ယူဆေနၾကသည္။

ပန္းဒူမရြာသည္ ၂ဝ၁၅/၁၆ ခုနွစ္တြင္ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ ေမြးျမဴေရးႏွင့္ ဆည္ေျမာင္း ဝန္ႀကီးဌာနေအာက္ရိွ ေက်းလက္ေဒသဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးဦးစီးဌာန၏ ျမစိမ္းေရာင္စီမံကိန္းအရ သိန္း ၃ဝဝ ရရိွခဲ့သည္။

ေက်ာက္ငူေက်းရြာအုပ္စု အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးသိန္းျမင့္အပါအဝင္ ေဒသခံအမ်ားအျပားကမူ လိုအပ္သည့္အရင္းအႏွီး၊ အကူအညီကို အစိုးရထံမွရရွိႏိုင္ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကသည္္။

အစိုးရကသာ မကူညီဘူးဆုိရင္ ဒီေဒသက စီးပြားေရးအေျခအေနမေကာင္းႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဝင္ေငြမေကာင္းရင္ ဒီေဒသမွာဘယ္လိုမွ ရပ္တည္လို႔မရေတာ့ဘူး။ က်န္းမာေရး လူမူေရး၊ စီးပြားေရး အဆင္မေျပရင္ ဒီေဒသက စြန္႔ခြာၿပီးမွ ေရၾကည္ရာျမက္နုရာကို သြားၾကေတာ့မွာ” ဟု ဦးသိန္းျမင့္ကေျပာသည္။  

ဤေဆာင္းပါးအား Myanmar Now ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ေဖာ္ျပသည္။ 

မၾကာေသးမီက ေက်ာက္ျဖဴ-ရန္ကုန္လမ္းအနီးရိွ  ဧက ၄၀၀ က်ယ္ေသာ ပုစြန္ကန္ကို စက္ယႏၱရားျဖင့္ ျပဳျပင္ ဆယ္ယူေနစဥ္။

(ဓာတ္ပံု - ေအာင္ၿငိမ္းခ်မ္း/Myanmar Now)

 

Author: DMG